Bilim adamları bize kötü anıları unutturmanın bir yolunu bulmuş olabilir mi?

Cambridge Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, farelerin beyninde, şekillendirilebilir hatıralar için bir biyolojik belirteç görevi görebilecek bir protein keşfettiler. Başka bir deyişle, hangi anıları silebileceğimizi ve hangi nedenle olursa olsun sıkışıp kaldığımızı belirleyebilirler.

Önde: Araştırmacılar, laboratuvar farelerini aynı anda şok ederek ve bir tıklama sesi çıkararak koşullandırdılar. Fareler doğal olarak sesi şokla ilişkilendirdiler ve böylece bir korku tepkisi geliştirdiler. Fareler şok olduklarını hatırladıkları için gürültüyü rahatsızlıkla ilişkilendirdiler.

Araştırmacılar daha sonra farelere bir beta bloker* olan propranolol* enjekte etti ve sonuçlar şok ediciydi: hiçbir şey olmadı. Farelerin amnezi kazanmaları ve tıklama sesi ile şok olma arasındaki ilişkiyi unutmuş olmaları gerekirdi, ama yapmadılar.

Arka plan: Laboratuvar farelerinde amnezi indükleme üzerine önceki araştırmalar, propranololün etkili olduğunu göstermiştir. Ancak bu sefer Cambridge araştırmacıları, etkilenmeyi bekledikleri nöronlarda belirli bir proteinin varlığını keşfettiler.

Bir üniversite basın açıklamasına göre:

Cambridge Üniversitesi'ndeki bilim adamları, belirli bir proteinin varlığının – nöronlar arasındaki bağlantıların gücünü belirleyen reseptörler için bir iskele görevi gören “sap” proteininin – propranolol ile tedavi edilen hayvanlarda anıların değiştirilip değiştirilemeyeceğini belirlediğini gösterdi. Bu protein bozulursa, anılar değiştirilebilir hale gelir. Bununla birlikte, bu proteinin mevcut olduğu bulunursa, bu, anıların parçalanabilir olmadığını gösterir, bu nedenle propranololün neden her zaman amnezi üretmediğini açıklar.

Biraz daha derin: Araştırmacılar artık propranololün neden her zaman işe yaramadığını biliyor. Ama incik proteininin neden onu durdurduğunu ya da neden bazen orada olduğunu ve diğer zamanlarda neden orada olmadığını bilmiyorlar.

Tüm harika araştırmalar gibi, bu çalışma da bazı soruları yanıtlıyor, ancak daha fazlasını soruyor.

Önemli olan şu ki, daha fazla araştırma ile bu bulguların insanlar için büyük etkileri olabilir.

Araştırmacılar, bunun bilim kurgu konusu olmadığını belirtmekte hızlılar. Ancak tam anlamıyla bitirip birinin hafızasını hedefli bir şekilde zaplamanız pek olası değil.

Bu biyolojik belirtecin keşfi, TSSB gibi durumları tedavi etme veya insanların bilinçaltı travmalarını unutmalarına yardımcı olma yeteneğimizde bazı inanılmaz bulgulara yol açabilir.

Bir üniversite basın açıklamasına göre baş araştırmacı Amy Milton şunları söyledi:

Bu, sap proteininin dövülebilir bir hafıza için bir biyobelirteç olarak kullanılabileceği anlamına gelir. Hafıza bozulmasına doğrudan mı karıştığını veya daha derin bir reaksiyonun yan ürünü olup olmadığını henüz bilmiyoruz. Yaptığı şey bize bir giriş yolu, hafızanın biyokimyasını anlamada ilk kapılardan birinin anahtarıdır.

Hızlı bilgi: Organik belleğin nasıl çalıştığı hakkında fazla bir şey bilmiyoruz. Alzheimer ve bunama gibi durumlar, insan beyninin karmaşıklığı ve işleyişini yorumlamanın getirdiği zorluklar nedeniyle tedavi edilmemiş durumda.

Bir farenin beyninde bile hafıza ile ilişkilendirebileceğimiz bir biyobelirteç bulmak, en temel hafıza fonksiyonlarını bile anlamamızda büyük bir adımdır.

Bu, duygusal travmayı etkili bir şekilde tedavi etmek için kimyasal tedavilere yol açabilir.

Ancak söyleyebileceğimiz kadarıyla, ekip bir araştırma makalesi yayınlamadı. Araştırma şu anda EurekAlert'te “akran tarafından gözden geçirilmemiş” olarak etiketlenmiştir. Bu, bunun güçlü bir çalışma olmadığı anlamına gelmez (bu, Cambridge'den bahsediyoruz). Ancak bu, hakem incelemesi bulguları çoğaltana kadar hepsini bir tuz tanesiyle almamız gerektiği anlamına geliyor.

Propranolol: Selektif olmayan ve genellikle hipertansiyon hastalığının tedavisinde kullanılan beta blokörler grubuna dahil bir ilacın tıbbi adıdır.

Beta blokerler: Akut kalp krizlerinin tedavisinde ve tekrarlayan kalp krizlerinin önlenmesinde kullanılan önemli ilaçlardır. Beta blokerler kalp hızını yavaşlatarak ve kalp kaslarının kasılma gücünü (pompa işlevi) azaltarak kardiyak stresi azaltır. Ayrıca, kalp, beyin ve vücuttaki kan damarlarının spazmını (daralma) da azaltır.

Amnezi, bir çeşit hafıza kaybıdır. Amneziye sahip kişiler (diğer adıyla amnestik sendrom) yeni bilgi öğrenmede ve bellek oluşturmakta sıkıntı yaşarlar. Ancak düşünülenin aksine bu kişiler; kendilerinin kim olduğunun farkındadır, kimlikle ilgili bir problemleri yoktur.